เครื่องมือตั้งค่า หรือแพลตฟอร์มความเสี่ยงของทรัพย์สิน
ความแตกต่างระหว่างผู้ให้บริการ MDM แบบเดิมกับ MDM.Plus ไม่ได้อยู่ที่ว่าใครมี remote lock, การจัดการแอป หรือการกระจายนโยบาย — ส่วนใหญ่มีครบ จุดที่ต่างคือจุดเริ่มต้นของผลิตภัณฑ์ MDM แบบเดิมถูกสร้างเป็นเครื่องมือจัดการอุปกรณ์ไอทีขององค์กร ส่วน MDM.Plus ถูกสร้างเป็นแพลตฟอร์มสำหรับการเช่าโทรศัพท์ การขายแบบผ่อนชำระ การบริหารช่องทาง และการควบคุมความเสี่ยงจากการเช่า
แต่ละแพลตฟอร์มออกแบบมาเพื่ออะไร
MDM แบบเดิมตอบคำถามว่าไอทีสามารถนำอุปกรณ์ขององค์กรมาอยู่ภายใต้การตั้งค่า การปรับใช้ และการปฏิบัติตามกฎระเบียบแบบรวมศูนย์ได้หรือไม่ ขอบเขตคือตัวอุปกรณ์ในฐานะจุดปลายทาง เช่น Wi-Fi, VPN, อีเมล, ใบรับรอง, แอป และนโยบายจำกัด
MDM.Plus ตอบคำถามอื่น คือหลังส่งมอบอุปกรณ์ให้ลูกค้าแล้ว ธุรกิจยังมองเห็น จัดการ และควบคุมอยู่หรือไม่ สำหรับผู้ประกอบการเช่า ผ่อน และช่องทาง อุปกรณ์ไม่ใช่แค่เทอร์มินัล แต่มีมูลค่าทรัพย์สิน ระยะสัญญา และความเสี่ยง จึงต้องเชื่อมโยงกับลูกค้า การชำระเงิน และขั้นตอนการเรียกคืน
วิธีแยกความแตกต่าง
- ตำแหน่งหลัก: การจัดการจุดปลายทางไอทีขององค์กร เทียบกับการจัดการเช่า / ผ่อน / ช่องทาง / ความเสี่ยง
- ผู้ใช้หลัก: ฝ่ายไอทีองค์กร โรงเรียน และสถาบัน เทียบกับบริษัทเช่าโทรศัพท์ ผู้ให้บริการผ่อนชำระ ผู้ขายช่องทาง และผู้ดำเนินงานอุปกรณ์
- จุดเน้น: การตั้งค่าและการปฏิบัติตามกฎระเบียบ เทียบกับการมองเห็นทรัพย์สิน การบังคับใช้สัญญา และการตอบสนองความเสี่ยงตลอดวงจรชีวิต
หากเป้าหมายคือการทำให้ไอทีภายในเป็นมาตรฐาน เครื่องมือ MDM แบบเดิมเหมาะสม แต่ถ้ารายได้ขึ้นอยู่กับการได้อุปกรณ์คืนและควบคุมได้หลังส่งมอบ แพลตฟอร์มต้องถูกออกแบบรอบความปลอดภัยของทรัพย์สินและความเสี่ยงจากการเช่า ซึ่งเป็นจุดที่ MDM.Plus อยู่
ความเข้ากันได้และความสามารถที่รองรับขึ้นอยู่กับรุ่นอุปกรณ์ เวอร์ชันระบบปฏิบัติการ สิทธิ์ และเงื่อนไขการปรับใช้ และไม่ได้หมายถึงความเป็นหุ้นส่วน การอนุญาต หรือการรับรองอย่างเป็นทางการ ขอบเขตสุดท้ายขึ้นอยู่กับข้อกำหนดผลิตภัณฑ์และสัญญาบริการที่ตกลงกัน
